ساخت دستگاه کاهش عوارض بیماری پارکینسون / استفاده از میمون در فاز آزمایشی این دستگاه

[ad_1]

گروهی از محققان دانشگاهی در حال همکاری با یک شرکت دانش بنیان برای ساخت دستگاهی هستند که دقت تحریک عمقی مغز (DBS) را افزایش می دهد، که می تواند به افزایش اثربخشی درمان ها و کاهش عوارض بیماری هایی مانند پارکینسون کمک کند.

به گزارش ایسنا، تشکیل تیم تحقیقاتی محرک های عمقی مغز برای تولید محرک مورد نیاز بیماران پارکینسون یکی از فعالیت های راهبردی محققان کشوری است. مرکز فرماندهی. این پروژه توسط دانشیار دانشگاه تهران، دکتر از سال 1388 با مدیریت امید شعاعی شروع به کار کرد.

تحریک عمیق مغز یکی از مفیدترین راه ها برای غلبه بر بیماری هایی مانند بیماری پارکینسون است.پروژه تحریک عمیق مغز (DBS) به دنبال در نظر گرفتن تمام جنبه های طراحی سیستم تحریک عمیق مغز است. هدف از این پروژه ایجاد قطعه ای است که بتوان آن را در بدن انسان کاشت تا عوارض پارکینسون را کاهش دهد.

این پروژه عمومی از دو بخش “تکنولوژی” و “پزشکی” تشکیل شده است و شامل ساخت مدارهای مجتمع و بردهای الکترونیکی، ساخت الکترودهای فلزی و جعبه قابل کاشت در بدن زنده است. .

این بخش با همکاری دانشگاه تهران، موسسه صنعتی سهند تبریز و دو شرکت دانش بنیان انجام می شود.

بخش پزشکی با پیوند موجودات زنده (میمون ها) از جمله آماده سازی و نگهداری از میمون ها، توسعه بیماری، عملیات پیوند در میمون ها، مراقبت های بعد از عمل و ارزیابی عملکرد ایمپلنت ها در بهبودی میمون ها سروکار دارد. .

این بخش با همکاری پژوهشکده رویان، دانشگاه علوم پزشکی ایران و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در دستور کار قرار گرفت.

نتیجه نهایی پروژه «محرک عمیق مغز» ساخت ایمپلنت‌هایی است که سیگنال‌های تحریکی تولید می‌کنند و آن‌ها را در هسته عمیق مغز کاشته می‌کنند و در نتیجه اثرات مخرب بیماری‌هایی مانند بیماری پارکینسون را از بین می‌برند و در نتیجه افراد را به زندگی عادی تبدیل می‌کنند. این دستگاه در قفسه سینه فرد زیر پوست کاشته می شود و سیگنال تولید شده را به الکترودهای کاشته شده در مغز برای تحریک سلول های مغز می فرستد.

استاد دانشگاه تهران در گفت وگو با ایسنا، دکتر. امید شعاعی به تشریح جزئیات این پروژه پرداخت و گفت: مغز برای سلول‌های دوپامینرژیک.” این یک پروژه است. این سلول‌ها برای القای نوسانات در بیماران مبتلا به اختلالات حرکتی غیرارادی مانند بیماری پارکینسون، اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) و دیستونی (اختلال عصبی که باعث انقباض غیرطبیعی عضلانی می‌شود) استفاده می‌شود. اختلالات حرکتی) به همین دلیل، این دستگاه می تواند الکتریسیته را تحریک کند که می تواند تأثیر این بیماری ها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

تراشه الکترونیکی تولید شده در این پروژه یک دستگاه میکروالکترونیکی است که در داخل مغز نصب می شود و سیگنال های الکتریکی لازم را برای تحریک سلول های عصبی و ثبت سیگنال های مغز دریافت می کند. کاربردهایی برای درد شدید در مغز انسان، مشغله های شدید یا نخاع مانند بیماری پارکینسون.

وی گفت: قطعات دستگاه های تحریک عمقی مغز توسط چندین دانشگاه اجرا و ساخته شده است. این اجزا مجموعه ای از ایمپلنت های مغزی یا ستون فقرات هستند که در درمان برخی بیماری ها موثر هستند.

دانشیار دانشگاه تهران گفت: این دستگاه درمان نیست، بلکه برای کاهش عوارض بیماری هایی مانند پارکینسون که هیچ درمانی برای آن وجود ندارد، گفت: اما با استفاده از آن، دوپامین در مغز به فعالیت اولیه و اختلال بالا باز می گردد. از طریق انتشار سیگنال های الکتریکی و ارتعاش از بین می رود.

رادیال افزود: استفاده از این ایمپلنت ادامه دارد زیرا لرزش در بیماری پارکینسون به محض توقف تحریک الکتریکی شروع می شود.

مجری طرح به کاربرد این دستگاه ایمپلنت در کاهش کمردرد اشاره و تشریح کرد. این دستگاه با تحریک الکتریکی ناحیه ستون فقرات درد را مسدود کرده و از رسیدن سیگنال به مغز جلوگیری می کند.

پروفسور لی از دانشگاه تهران گفت: فاز حیوانی این پروژه در نیمه راه است. در مرحله حیوانی ابتدا جوندگانی مانند موش را مطالعه کردیم و سپس در مرحله جراحی روی میمون ها را مطالعه کردیم.

وی بیماری مورد هدف این پروژه تحقیقاتی را بیماری پارکینسون عنوان کرد و خاطرنشان کرد: نمونه های ساخته شده با این دستگاه بر روی نمونه های حیوانی (میمون) آزمایش شدند.

انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.