پیله نوغانداری بدون مجوز از مازندران.

[ad_1]

ایسنا/ مازندران با وجود استفاده زیاد از نخ ابریشم در مشاغل مختلف و ماهیت بنیادی این صنعت، امروزه نقش نوغانداری در مازندران ناچیز است و بخش کوچکی از اشتغال روستایی به پرورش کرم ابریشم اختصاص دارد. تولیدکنندگان روستای لامارون بابل معتقدند این صنعت در صورت حمایت مازندران در یک برنامه چهار ساله توانایی تولید کامل تقاضای ابریشم را خواهد داشت.

ایران یکی از قدیمی ترین کشورها در پرورش کرم ابریشم است و نوغانداری همواره نقش مهمی در اقتصاد خانوار روستایی مازندران داشته است.

در حال حاضر بیش از 95 درصد نخ و پیله ابریشم تولیدی در ایران برای تولید فرش ابریشم استفاده می شود، زیرا در حال حاضر هیچ گونه عملکرد اقتصادی برای صنعت نوغانداری و محصولات جدید وجود ندارد و تنها از ابریشم تولیدی برای فرش استفاده می شود. در شرایط کنونی که صنعت فرش داخلی با قیمت هنگفت مواد اولیه مواجه است، احیای نوغانداری گامی موثر در توسعه صنعت فرش است.

در گذشته بی توجهی به صنعت زیرساخت نوغانداری این حرفه را در آستانه فراموشی قرار می داد، اما امروزه این صنعت به عنوان یک اشتغال زایی و توانمندی ارزشمند در مسیر احیا قرار گرفته است.

در همین راستا رئیس شورای روستای لامارون با کمک مرتضی لغری فیروزجایی دهیار روستا، صنعت نوغانداری را در روستای 100 نسلی احیا کرد و با پیگیری و حمایت از این صنعت برای احیای روستای خود پایلوت کرد. این صنعت

غلامحسین گران فیروزجایی در گفت وگو با ایسنا، با اشاره به اینکه به همراه پدر و مادرش پرورش کرم ابریشم را از سنین پایین به عنوان شغل اجدادی آغاز کردند، گفت: پرورش کرم ابریشم و تولید فرآورده های ابریشم یکی از مشاغل جانبی مهم در کنار فعالیت است. کشاورزان اصلی هر منطقه می توانند ضمن ایجاد انگیزه های اقتصادی و به کارگیری بخشی از نیروی کار روستا، درآمد قابل توجهی را در مدت زمان کوتاهی برای روستاییان فراهم کنند.

نایب رئیس شورای منطقه بابلکنار و رئیس شورای روستای لامارون گفت: درآمد نوغانداری مناسب است، اما اگر نوغانداری مبدل داشته باشد و بتواند مراحل تبدیل پیله را به نخ انجام دهد، سود بیشتری می برد.

گران فیروزجایی با اشاره به اینکه مشکلات زیادی در زمینه پرورش وجود دارد و اگر حمایت شود، روند تولید در منطقه افزایش می یابد، تصریح کرد: یکی از مواد اولیه اصلی پرورش کرم ابریشم برگ توت است که متاسفانه در سال های اخیر به دلیل رها شدن این صنعت منجر به از بین رفتن و کمبود این درختان شده است.

وی ادامه داد: در این راستا برخی از کشاورزان درختان توت را از دست داده اند و در برخی موارد نوگانداها اصولاً کار نمی کنند یا بیل مناسبی برای پرورش کرم ابریشم ندارند اما به لطف جهاد کشاورزی متحد هستند و قدم های خوبی برداشته شده است. برای توزیع میوه و نهال در باغات محلی.

رئیس شورای روستای لامارون گفت: سالانه 1000 توت دریافت می‌کنیم و بین عشایر توزیع می‌کنیم، اما به هر خانوار فقط 5 توت تحویل داده می‌شود، بنابراین می‌تواند تحت تأثیر روند رشد چهار ساله قرار گیرد.

لامارن با ابراز تاسف از کمبود خام فروشی و مهارت های مورد نیاز منطقه در این صنعت، گران در بهار امسال 120 جعبه از روستای لامارون با میانگین تولید 4000 کیلوگرم پیله در لامارون خریداری کرد.

وی گفت: 80 درصد روستاییان در نوغانداری کار می کنند اما مجبورند پیله خام را به دلالان بفروشند و در صورت خرید دستگاه ریسندگی و خشک کن با ظرفیت مناسب می توانند نیاز ابریشم شهرستان بابل را تامین کنند. .

پیله نوغانداری بدون مجوز از مازندران.

وی با بیان اینکه صنعت نوغاندا برای تامین نیاز تولیدکنندگان نیازمند اتحادیه های مستقل است، گفت: متاسفانه در شهر ما بابل اتحادیه نوغاندا وجود ندارد.

گران خواستار حمایت دولت در این بخش و حضور سرمایه گذاران بخش خصوصی شد و تصریح کرد: ورود سرمایه گذاران به این بخش و خرید ریسنده و خشک کن با ظرفیت بالا به تولیدکنندگان اجازه می دهد تا ابریشم را به جای فروش آن تولید کنند. بیشتر دارند و انگیزه تولید روستاییان نیز افزایش می یابد.

گران اضافه کرد: حمایت دولت در بخش بیمه، ارائه نهال توت رایگان، آموزش کشاورزان و کارشناسان در سطح استان، احیای باغات توت و مراکز پرورش کرم ابریشم، حمایت از خرید توافقی تعاونی های روستایی و افزایش قیمت خرید تضمینی بیشتر ابریشم پیله، رونق صنعت نساجی. و می تواند تمام ابریشم مورد نیاز داخل کشور را در برنامه چهار ساله تولید کند.

کمبود درخت توت، خام فروشی و کمبود دستگاه های ریسندگی از مشکلات نو گاندری است.

پس از این صحبت ها به سراغ یکی از تولیدکنندگان نوگان و پرورش دهندگان کرم ابریشم روستای لامارون رفتیم. .

کبری محمدی در گفت وگو با ایسنا، کمبود مواد اولیه و مکان مناسب برای پرورش را از مهم ترین مسائل منطقه عنوان کرد.

محمدی با اشاره به اینکه کمبود آب کشاورزی یکی دیگر از مشکلات منطقه است، تصریح کرد: جهاد کشاورزی اخیرا برای حمایت از صنعت نوغانداری اقدام به توزیع نهال توت کرد اما کمبود نهال باعث شده تا نهال های بسیار کمی در اختیار تولیدکنندگان قرار گیرد. بسیاری از نهال ها خشک می شوند.

این کارآفرین نمونه کشور خام فروشی را یکی از بحرانی ترین مسائل تولیدکنندگان داخلی می داند و می گوید: مردم مجبور شده اند پیله خام بفروشند و در استان های دیگر چیزی برای فروش به دلالان وجود ندارد.

وی خاطرنشان می کند: اولین دستگاه نخریسی را از مازندران خریداری کرده است که برای 400 کیلو پیله استفاده می شود زیرا دستگاه تنها 5 کیلو ظرفیت دارد، فرآیند تبدیل پیله به کرم ابریشم 20 روز طول می کشد و فقط به این دستگاه نیاز است. ب. اصلاح.

محمدی به روستائیان یادآور شد: سالانه 120 جعبه تخم مرغ نوغان خریداری می کنند و باید یک واحد 50 کیلوگرمی در منطقه نصب شود تا نیاز روستاییان برطرف شود.

این کارآفرین خواستار حمایت دولت از این تولیدکنندگان شد و افزود: ابریشم مهمترین ماده اولیه صنعت فرش دستباف است که اگر دولت بتواند برنامه ریزی مدون در این زمینه داشته باشد مشکل تامین مواد اولیه فرش وجود دارد. این است که بافندگان در آینده حل خواهد شد.”

کیونگ آئه گفت: «مهمترین سیاست برای بهبود وضعیت نهال، تهیه ارقام اصلاح شده نهال صدف، بازار مناسب برای فروش و تسهیلات کم بهره است که در آن می توان ماشین های ریسندگی و خشک کن ها را خریداری کرد.

انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.